PHILOSOPH.
113
aquae,
putant
aquam
nubis
esse:
quòd
si
libros
nostros
legerent,
scirent
vtique
aquam
esse
permanentem,
quae
absque
suo
compari
cum
quo
facta
est
vnum,
permanens
esse
non
pos¬
set.
Haec
autem
est
aqua
quam
philosophi
A¬
quam
auri
nuncupauere,
ignem,
venenum
bo¬
num,
multorum
nominum
arenam,
quam
Her¬
mes
ablui
iussit
multoties,
vt
Solis
nigredo
abluatur,
quam
in
solutione
corporis
accepe¬
rat.
Et
scitote,
nisi
hoc
meum
corpus
carens
spiri¬
tu
capiatis,
quod
vultis
minimè
consequimini,
eò
quòd
alienum
quicquam
opus
non
ingredi¬
tur,
nec
quippiam
nisi
quod
est
syncerum.
Qua¬
re
omnem
pluralitatem
dimittite:
Natura
enim
vna
re
est
contenta,
&
qui
eam
ignorat,
peribit.
SENTENTIA
XL.
BONEllus.
Doctrinae
filij
commi¬
scentes
Magnesiam,
vasi
suo
imponite,
&
os
diligenter
claudite,
&
leni
coquite
igne,
quo¬
usque
liquefiat,
&
in
aquam
vertatur:
calore
enim
aquae
facilè
totum
aqua
fiet.
Videntes
autem
nigredinem
aquae
imminere,
sciatis
quòd
corpus
iam
lique
factum
est.
Iterum
suo
imponite
vasi,
&
40.
coquite
diebus,
quousque
&
aceti
&
mellis
bibat
humorem.
Quidam
autem
detegunt
vas
singulis
semptem
diebus
vel
decem:
sed
vltima
perfectio
in
quadragesimo
h
2