42
MAPHEI
VEGII
DE
FOELICITATE
queris
uanos
errores
mortalium,
ego
uero
integritatem
tantum,
iu¬
dicijque
ueri
lucem
secutus,
ago
contentus
ac
letus
sorte
mea.
neque
adscribo
mihi
ad
calamitatem,
quod
desudem
quotidie
naui¬
gando
&
defatiger.
Neque
ob
hoc
arbitror
quenquam
horum
qui
mecum
simul
ultimas
sedes
colunt,
me
esse
beatiorem,
non
ipsos
iudices
Minoem,
Rodomantum
&
Aeacum,
quamquam
magna
omnes
emineant
potestate.
non
ipsum
Ditem,
quanquam
sceptro
potens
sit
ipse,
atque
regna
ista
moderetur.
Sunt
nanque
&
illis
sui
labores,
suaeque
molestiae,
&
maiores
forte,
quo
&
maio¬
re
regiminis
sarcina
premuntur.
PALI.
Potes
de
te
tibi
Cha¬
ron
persuadere
unt
libet,
mihi
uero
de
me
nunquam
persuadere
pote¬
ris,
quin
ars
mea
sine
ulla
comparatione,
caeteras
laboribus
&
periculis
excedat.
quod
liquido
tibi
probarem,
nisi
quod
uereor
tedio
te
afficere,
&
fortasse
longior
narratio
nostra.
CHA.
Immo
summa
me
afficiet
recreatione,
nam
&
delectat
me
tecum
sermocinari,
&
nauigantibus
etiam
magnam
animo¬
rum
refocillationem
afferre
solent
huiuscemodi
confabulationes.
PAL.
Quando
igitur
non
est
tibi
iniucundum,
prosequar
su¬
scepti
sermonis
nostri
rationem.
ut
intelligamus
non
esse
duri¬
orem
ullam
quam
nauarchorum
sortem,
quod
non
difficile
persua¬
sum
ibo
tibi,
si
animaduertas,
quos
ęstus
&
frigora
tolerare
eos,
quos
perhorrescere
tonitrus
&
fulgura,
quibus
perfundi
im¬
bribus,
qua
uentorum
rabie
agitari
quotidie
necesse
sit.
si
cogno¬
scas
quotiens
torqueri
eos
fame
&
siti,
quotiens
calore
etiam
teterrimo
consumi
contingat.
Si
attendas
habitationem
eorum
instar
carceris,
supellectilem,
uel
nullam,
uel
sordidissimam,
strata
dura,
indumenta
spurca,
incommoditatem
rerum
omnium
noctes
insomnes,
&
sub
diuo
semper,
ac
inquietas.
Taceo
per¬
petuum
quasi
quoddam
eorum
exilium,
quos
patriae
exor¬
res,
profugos,
uagos,
palantes,
ignaros,
quietis
priuatos,
omnium
quo
nihil
est
in
uita
dulcius,
coniugij
sobolisque
fructu,
ac
iu¬
cunditate.
Quis
non
abiectissimos
longeque
omnium
mortalium
miserrimos
esse
iudicabit?
prętereo
scillam,
caribdim,
syrtes
symphlegades,
tot
infesta
nauigantibus
maris
pericula.
Omit¬
to
tempestates,
quibus
nec
uisu
quicquam
est
tristius,
nec
horri¬
bilius,