RHINVCCINO
FLORENT.
INTERP.
71
dis
in
Persas
transtulit
imperium,
&
deuictis
Assyrijs,
Babylo¬
nem
redegit
in
deditionem
suam,
&
nunc
Lidiam
tendit,
Croe¬
so
bellum
illaturus,
ut
eius
regno
potiatur.
CHA.
Vbi
nam
Croesus
ille?
MER.
Illic
fige
intuitum,
uides
ne
arcem
triplici
mu¬
ro
cinctam?
CHA.
Video.
MER.
Sardis
illa
est
regni
caput.
Item
ille
est
Croesus,
qui
aureo
recubans
strato,
uerba
facit
cum
Solone
Atheniensium
philosopho?
CHA.
Quidnam
in¬
ter
se
confabulantur?
MER.
Audire
nunc
cupis.
CHA.
Quid
ni?
MER.
Audiamus
igitur.
CROESVS,
Attice
hospes,
diui¬
tias
uidisti
ac
thesauros
meos,
&
quantum
argenti,
aurique
de¬
secati,
&
quamplures
me
sequantur
opes.
cedo,
ex
cunctis
mor¬
talibus
noscis
quempiam,
quem
in
felicitate
prae
me
haberi
ex
i¬
stimes?
CHA.
Quid
respondebit
Solon?
MER.
Nihil
humi¬
le,
nihilque
abiectum,
quod
ipse
audiendo
percipies.
SOLON.
Quos
in
uita
noui,
eorum
duco
esse
felicissimos,
Cleobin
&
Bitonem,
sacerdotis
agricolae
filios,
qui
matrem
currum
impo¬
sitam,
cum
iumenta
tardarent,
iugum
collo
subeundo
lunonis
phanum
usque
perduxerunt.
CROESVS.
Hoc
sibi
habeant
pacto
priores
istas
felicitatis
partes.
At
cui
attribuis
secundas?
SO¬
LON.
Thelo
Atheniensi,
qui
quoad
uixit,
recte
&
probe
uixit.
&
ad
postremum
pro
patria
mortem
subire
non
formidauit.
CROE.
Igitur
non
uideor
tibi
quoquo
pacto
dici
beatus?
SO.
Haud
quidem,
nam
nisi
ad
finem
quis
ueniat
uitae,
non
po¬
test
recte
dici
beatus
meo
iudicio,
quippe
in
morte
rectum
beatitatis
existit
argumentum.
CHA.
Perpulchre
Solon
ac
no¬
stri
memor,
qui
ante
ipsam
nauigationem
non
censet
rectum
de
hominis
felicitate
posse
dari
iudicium.
Verum
quos
Croe¬
sus
delegat,
qui
sunt,
quidue
insuper
secum
ferunt?
MER.
Aureos
lateres
Apollini
Pythio
Croesus
oblatum
mittit
ora¬
culi
gratia,
quo
nimirum
peribit,
nam
supra
modum
auruspices
sequitur
&
ariolos.
CHA.
Est
ne
illud
aurum,
quod
suo
splen¬
dore
mortales
(ut
audio)
faciunt
tanti?
id
nunc
primum
ui¬
di.
MER.
Illud
est
o
Charon,
pro
quo
indesinenter
certatur
inter
homines.
CHA.
Equidem
non
uideo
quid
in
se
conti¬
neat
boni,
nisi
hoc
solum,
quod
serentibus
graue
sit
onus.
MER.
Bella