SVMMAE
PERFECTIONIS
GEBRI.
27
Epilogus
huius
primae
partis,
qualem
oporteat
esse
artificem.
Caput
VII.
Concludimus
igitur
ex
iam
dictis,
quod
opor¬
tet
artificem
huius
operis
in
scientijs
philo¬
sophiae
naturalis
eruditum
&
perfectum
es¬
se,
quia
quantamcunque
pecuniam,
&
ingeni¬
um
naturaliter
profundum
habuerit,
&
desiderium
in
hoc
artificio,
non
tamen
ipsius
finem
acquiret:
nisi
ex
doctrina
philosophiam
naturalem
adeptus
fuerit,
quia
quod
per
ingenium
naturale
non
adipiscitur,
huius
de¬
fectui
per
doctrinam
subuenitur.
Oportet
igitur
altis¬
sima
perscrutatione
&
industria
naturali
artificem
iuua¬
ri.
Propter
doctrinam
enim,
quantamcunque
scientiam
acquisiuerit,
nisi
ab
industria
etiam
iuuetur
naturali,
ad
epulas
tam
preciosi
non
inuitabitur.
In
puncto
enim
errorem
suum
emendaret,
per
suam
industriam:
cui
re¬
medium
ignoraret
adhibere,
si
sola
doctrina
fundatus
foret:
&
errori
similiter
subueniret
in
puncto
ex
acqui¬
sita
scientia
per
doctrinam
naturalem,
quem
per
solam
industriam
euitare
non
posset:
quoniam
ars
ab
inge¬
nio
iuuatur,
&
ingenium
ab
arte
similiter.
Et
ipsum
si¬
militer
necessarium
est
constantis
uoluntatis
in
opere
fore,
ut
non
modo
hoc
modo
illud
attentare
pręsumat:
quia
in
rerum
multitudine
ars
nostra
non
consistit,
nec
perficitur.
Est
enim
lapis
unus,
medicina
una,
in
quo
magisterium
consistit,
cui
non
addimus
rem
extrane¬
am