paucos
sanare,
cum
mihi
constet,
quantum
praestare
queant:
neque
aliquid
ab
ijs
postu¬
lo
aut
expecto,
quod
ipsorum
scientiam
su¬
perat:
qui
si
eundem
erga
me
animum
ha¬
buissent,
non
me
tot
tantisque
conuicijs
dila¬
cerassent:
neque
tot
crimina
falso
mihi
in
tentassent:
cum
ipsos
non
fugiat,
me
Epile¬
psiam,
contracturam,
grauiss.
dolores
coli¬
cos
ex
tartaro
genitos,
vlcera
intestino¬
rum,
febres
acutas,
pleuritidem,
malamqe
scabiem
sanasse:
alijsque
varijs
curationib.
multorum
expectationem
saepè
vicisse.
Quae
defendendi
causa
non
gloriandi
re¬
fero,
aduersariorum
obiectionibu.
impul¬
sus:
cum
sine
damno
meo,
honorisque
mei
decremento
tacere
amplius
non
licuerit.
Quod
autem
aeger
quandoque
optimis
medicamentis
ab
optimo
medico
non
sa¬
natur,
ob
quatuor
causas
praecipuè
fit.
Prima.
Quia
adest
terminus
vitae
ipsi
à
Deo
praefinitus.
Hunc
enim
transgre¬
di
nemo
potest.
Secunda.
Quia
imperi¬
torum
Medicorum
ignorantia,
medi¬
camentisque
perniciosis
eo
deductus
est,
vt
bonorum
medicamentorum
opera,
quod
corruptum
est
resarciri
nequeat.
Tertia.
F
4
Causa
cur
ager
ab
op¬
ti
medio
optimis
me¬
dicamentis
non
sanctur