266
SPECVLVM
ALCHEMIAE
sentimus,
quòd
in
operis
regimine
paulatim
&
uicissim¬
usque
ad
finem
augmentandus
&
maiorandus
est
ignis.
De
qualitate
uasis
atque
fornacis.
Caput
V.
Terminum,
modumque
agendi
iam
determi¬
nauimus,
nunc
de
uase
ac
fornace,
qualiter
&
ex
quibus
fieri
debeant,
audire
licet.
Cum
natura
naturali
igne
in
mineris
metalla
de¬
coquat,
decoctionem
illam
sine
uase
ad
hoc
apta
dene¬
gat.
Et
si
naturam
sectari
proponimus
in
coquendo,
qua
re
uas
eius
esset
reijciendum?
Videamus
ergo
primo
qualis
locus
sit
generationis
metallorum.
Manifeste
percipitur
in
mineralium
locis,
quòd
in
fundo
montis
est
calor
aequaliter
perdurans,
cuius
natura
est
semper
ascendere,
qui
in
ascendendo
semper
desiccat
ubique
&
coagulat
aquàm
spissiorem,
seu
grossiorem
in
uentre,
seu
uenis
terrae
siue
montis
absconditam
in
argentum
ui¬
uum.
Et
si
illius
loci
pinguedo
mineralis
ex
terra
huius
modi
calefacta
fuit
congregata
in
uenis
terrę,
currit
per
montem,
&
est
sulphur.
Et
ut
uidere
licet
in
uenis
praedi¬
ctis
illius
loci,
illud
sulphur
ex
pinguedine
terrę,
ut
prę¬
tactum
est,
generatum,
obuiat
etiam
argento
uiuo
(ut
etiam
scriptum
est)
in
uenis
terrae,
&
aquae
spissitudi¬
nem
mineralis
procreat.
Ibi
per
calorem
in
monte
aequa¬
liter
perdurantem,
longo
generantur
tempore
diuersa
metalla,
secundum
loci
diuersitatem.
In
mineralium
uero
locis
inuenitur
caliditas
semper
durans.
Ob
haec
de