RICHARDI
ANGLICI.
285
sunt
naturae,
quamuis
in
alíqua
ui
minerali
participent,
tamen
debilioris
sunt
uirtutis,
&
adustibilia.
Ideo
natura
metal¬
lica
de
ipsis
non
gaudet,
sed
ea
respuit.
Conseruat
aut
ea
quam
suę
naturę
sunt.
Verbi
gratia.
Si
miscerentur
aqua
&
terra,
tunc
separantur
ab
inuicem,
quia
terra
petit
fundamentum,
cum
sit
grauis
&
sicca,
aqua
uero
superficiem.
Et
nequaquam
artificia¬
liter
sic
possunt
coniungi,
quod
istae
duę
naturae
stent
in
una
natura
coniunctim,
quam
uis
aqua
possit
abluere
&
mundare
terram.
Sed
quod
siccitas
terrae
artificialiter
mutetur
in
humi¬
dum
aqueum,
credi
impossibile
est,
licet
terra
madefiat
aquam.
Sic
minora
mineralia
possunt
coniungi
cum
metallis,
&
ea
purgare,
&
aliquo
modo
iiouam
formam
introducere,
sed
cum
ipsis
permanere,
&
illud
immaturum
maturare
natura
non
concedit.
Quare
fatui
sunt,
qui
tot
&
tam
diuersa
negocia,
&
sophisticationes
ad
decipiendum
homines
adducunt
.s.res
impro¬
portionabiles,
quam
nec
naturam
dant,
nec
eam
recipiunt.
s.
secundi¬
nas,
testas
ouorum,
crines,
sanguinem
ruffi
hominis,
basiliscum,
uermes,
herbas,
stercus
humanum,
&
sic
de
infinitis
gene¬
ribus
stercorum,
uolentes
cum
pessimis
optintia
perficere,
&
na¬
turae
defectum
cum
his
adimplere.
Sed
quia
in
his
naturali¬
bus,
nec
aliquatenus
talium
unquam
ueram
materiam
imaginan¬
do
sunt
perscrutati,
uolentes
stercus
seminare
&
metere¬
triticum,
quod
satis
uidetur
impossibile,
ut
dicitur:
Quae
se¬
minauerit
homo,
haec
&
metet.
Ergo
si
stercus
seminat,
stercus
inueniet.
Quare
non
est
mirum,
quod
nullus
in
tali
stercore
perficit,
cum
sint
delusi,
&
omnes
ipsis
adhae¬
rentes.
Semina
igitur
Aurum
&
Argentum,
ut
affe¬
rant