ducimus.
Negligimus
itaque
Dei
praeceptum,
quod
est,
vt
nihilo
sese
plus,
quàm
alterum
quis
diligat.
Quod
cùm
sit
amicorum
pro¬
prium
&
peculiare,
&
eorum
quidem,
vt
Pythagoras
sentiebat,
communia
quaecun¬
que,
quid
ab
amico
querimur
hodie
de
pe¬
culio
nobis
aliquid
auferri?
Atque
ideo
re¬
ctè
Socrates
execrari
eum
solebat,
qui
pri¬
mus
vtilitatem
à
natura
seiunxisset:
id
enim
querebatur
caput
esse
exitiorum
omnium.
Est
equidem
&
destruere
metallum
atque
deterius
facere,
&
hominem
interficere
vtrun¬
que
malum,
&
quidem
altero
alterum
ma¬
gis
vitandum:
verùm
qui
sanat,
non
interfi¬
cit,
non
destruit
qui
restaurat:
manus
Medi¬
ci
aegro
imponitur,
non
sano
&
benè
haben¬
ti:
manus
itidem
Philonsophi
vili
&
imper¬
fecto
metallo,
non
caro
&
perfecto.
Com¬
mittendum
itaque
vtrunque
est
&
bonis,
&
peritis
hominibus,
non
iniquis,
non
etiam
indoctis.
Quod
si
ita
fiet,
erit
quod
de
ho¬
minis
salubritate,
de
metalli
pretio
spere¬
mus.
Atque
ad
hoc
quidem
ars
ista,
quam
veteri
&
exoso
vocabulo
Halchemisticen
dicimus,
magno
cum
Reipub.
emolumen¬
A
iij
to,