THEOPHRASTVS
PARACELSVS
LECTORI
SALVTEM.
QVONIAM
id
à
quibusdam
uitij
mihi
obijcitur.
quòd
is
ego
sim,
qui
illotis
manibus
ac
ui
quasi
ad
Me¬
dicinam
prosiliam,
nec
per
ianuam
ac
rectam
uiàm
ad
eam
ingrediar,
excusatione
mihi
in
hoc
opus
est,
hu¬
–
manissimi
lectores,
&
aduersus
istos
nugatores
ac
ni¬
hili
homines,
responsione.
Primo
igitur
respondebo
illis.
Quaero:
quae
nam
sit
porta,
quae
uia,
quisue
modus
rectus
introeundi
ac
per¬
ueniendi
ad
Medicinam?
Num
Auicenna,
num
Galenus,
Mesue,
Rasis,
an
uero
ipsius
naturae
lumen?
En
adsunt
duae
ingrediundi
uiae:
altera
est
per
libros
praedictorum
Medicorum,
altera
per
na¬
turam.
Meritò
igitur
iam
hic
quaeritur
inter
istas,
quae
sit
melior
uia
ad
Medicinam.
Et
rectius
considerando
apparet,
lumen
naturae
rectam
uiam
ac
ianuam
esse,
per
quam
quis
ingrediatur
ad
eam,
&
alia
ianua
ingredi,
est
per
tectum
uel
fenestram
descendere.
Non
enim
conueniunt
inter
se
istae
uiae.
Quare
aliud
est
lumen
naturae,
aliud
sunt
codices
scribentium.
Item
aliud
est
lumen
Apothecario¬
rum,
aliud
lumen
naturae:
&
sic,
quia
inter
se
non
conueniunt,
(in
altero
tamen
istorum
necesse
est
rectam
uiam
esse
sitam)
Iudico
istam
certiorem
esse
uiam,
&
istum
Medicinae
rectum
librum,
quem
Deus
ipse
omnipotens
nobis
dedit,
quem
ipse
composuit,
dictauit
ac
scripsit.
Caeteri
autem
libri,
quibus
hominum
consilia,
somnia
ac
opiniones
traduntur,
tantum
ualent
quantum
ualere
possunt,
nec
enim
eiusmodi
opinionibus
naturae
ac
ueritati
quicquam
detrahi¬
tur.
Et
haec
est,
optimi
lectores,
firma
illa
ac
perfecta
scientia,
scire
scilicet,
quod
ex
uno
solummodo
fonte
omnis
Medicinae
ars
originem
ducit,
à
Deo
nempe.
Si
igitur
à
Deo
est
artis
origo,
sequitur
quod
&
fun¬