LABYRINTHVS
Infideles
&
Ethnicos
quosdam
uidemus
Medicos
esse,
qui
regnum
Dei
non
quaerunt?
tamen
interim
nihilominus
id
quod
habent,
à
Deo
creduntur
accepisse,
sine
quo
nihil
est.
Spiritus
enim
ubi
uult
spirat,
nullius
est
proprius,
nulli
seruit,
huc
illuc
pro
arbitrio
suo
agitur.
Ab
eo
itaque
necesse
est,
ut
Medicus
sua
principia
sumat,
nec
quemadmodum
Pseudomedici
ubique
mutabilis
uenti
instar
oberret.
Quisquis
enim
ueritatem
huius
artis
inquirere
uelit,
ille
hic
inci¬
piat,
&
omnia
deinde
foeliciora
sequentur.
Sin
uero
hoc
principium
neglexerint,
eueniet,
ut
curiosissime
laborans
&
grauiter
studens,
nunquam
tamen
ad
terminum
certum
&
finitum
perueniat,
nec
ue
ritatem
arripiat.
Bene
nos
Paulus
admonet,
&
docet,
à
quo
quisque
hominum
suam
prudentiam
petere
debeat,
&
quomodo
eam
inue¬
nire
queat.
Si
Medico
ars
desit,
id
est,
si
sapientiam
adhuc
desiderat.
quaerat
eam
apud
Deum.
Iuxta
Apostoli
Iacobi
doctrinam,
qui
di¬
cit:
Naturae
uires
&
arcana
à
Deo
discere
nemo
abhorreat.
Sic
itaque
haud
inconueniens
erit
dicere,
Deum
librum
primum
esse
Medicinae.
Quis
enim
melius
nouit
elaboratum,
quàm
is
qui
elaborauit?
quis
melius
effectum
nouit,
quàm
is
qui
fecit?
aut
à
quo
commodius
quis
discit,
quàm
ab
eo,
qui
perfectus
sit
suae
artis
arti¬
fex?
Cum
igitur
à
Deo
Medicina
creata
est,
nemo
certe
melius
eam
nouit,
quàm
ipse
Deus
creator,
&
ab
ipso
denique
ad
nos
peruenit
ac
profluit,
non
aliter
atque
ex
Solis
radijs
calor
prouenit,
qui
flores
ac
omnis
generis
gramina
producit.
Num
quid;
quisquam
habu¬
it,
quod
à
Deo
non
fuerit;
quodue
Deo
non
merito
acceptum
fe¬
rat?
non
certe
arbitror.
Is
enim
est,
qui
in
sua
manu
tenet
omnia,
è
cuius
potestate,
si
quis
quid
eripere
aut
consequi
uelit,
orando
id
fa¬
ciat
oportet,
quaerendo
&
pulsando,
&
haec
est
uia
ad
scholam:
nam
ui
&
uiolentia
hac
in
parte
nihil
efficimus.
Is
enim
qui
nos
orare,
ac
panem
uictumque
petere
iussit,
iubet
&
alia
maiora
flagitare.
Nec
in
pane
etenim
solo
uita
nostra
consistit,
sed
&
doctrina
ac
sapientia
ex
ore
Dei
proueniente.
Et
ea
sapientia
nos
saturare
debemus,
non
minus
quàm
alijs
cibis,
simul
&
cogitare,
cętero
cibo
uentrem
ad