MEDICORVM.
stra
opera
efficiuntur.
Etsi
enim
Medicina
naturalis
scientia
est,
hoc
est,
quae
nobiscum
in
terra
nascitur,
uti
&
argentum
uiuum,
guaiacum
[sic],
&
alię
eiusmodi
species,
tamen
necesse
est,
ut
superne
no¬
bis
demonstretur,
&
ut
ex
diuino
libro
eius
scientiam
nobis
com¬
paremus.
Ex
isto
etenim
libro
oportet
ut
ante
omnia
discamus
quid
in
Medicina
sit,
quomodo
in
ea
sit,
quomodo
extra
quasi
effodia¬
tur,
&
quo
pacto
aegrotanti
subueniatur,
Corpus
enim
Medicina
non
est,
terra
quoque
Medicina
non
est,
sed
terra
est:
in
corpore
au¬
tem
&
in
terra
Medicina
est,
ibi
occultatur
ac
latet,
&
ita
quidem
latet,
ut
neque
à
terra
cognoscitur,
neque
à
sanguine
aut
carne
intelli¬
gitur:
&
ut
breuiter
dicam,
nullis
nostris
uiribus
cognoscitur.
Quid
igitur?
Si
non
hominis
Medicina
est.
nec
tamen
sanguine
aut
carne,
nec
humanis
uiribus
ullis
apprehenditur,
necesse
est
ex
spiri¬
tu
illam
prorepere,
qui
in
homine
est,
&
is
spiritus
est
ab
eo,
ad
quem
post
obitum
corporis
iterum
demigrat,
isque
spiritus
est
discipulus
Medicinae.
Sic
itaque
clare
sequitur,
quod
prima
institutio
&
inquisitio
hu¬
ius
Medicinae,
quaerere
regnum
Dei,
Hic
est
ille
thesaurus,
haec
scho¬
la,
hoc
fundamentum
omnis
sapientię
in
quolibet
homine
sapiente.
Nam
hoc
libro
perlecto,
id
est,
regno
Dei
quaesito,
omnia
deinceps
nobis
affatim
ministrantur
ac
adijciuntur.
Si
enim
sedulo
quaeri¬
mus,
fortiter
pulsamus,
suppliciter
petimus,
quid
hoc
regno
Dei
nobilius
esse
potest?
Terrestres
quidem
nos
ac
mortales
sumus,
nec
quicquam
in
schola
terrestri
habemus,
nisi
imperitiam,
stultitiam,
error
esque:
igi¬
tur
admonemur,
ut
ad
aliam
scholam
pergamus,
ut
aliud
refugium
sapientiae
quaeramus,
regnum
scilicet
Dei,
in
quo
omnis
sapientia
abundat.
Hanc
Euangelij
sententiam
Medicus
iustè
accusare
aut
culpa¬
re
non
potest,
&
hoc
ipso
dum
cogitat,
naturae
cum
regno
Dei
ni¬
hil
esse
commune,
&
medicinae
apud
sacra
ista
locum
non
esse,
falso
suspicantur.
Nam
à
Deo
prouenit,
&
à
Deodatur.
At
dicet
quis.
B
ij
Infideles