469
AD LECTOREM.
lutum opus Chymicum non sit amplius Chymicum, nisi origine.
Communicant etiam aliae artes inter se, & potissimum facultates
multis vtuntur, sed ob id non confunduntur.
Volent aliqui diuisam esse Chymiam in metallurgiam, & phar¬
maceuticam: quidam postulabunt tertiam partem de aquarum
mineralium iudicio, atque etiam docimasticen metallicam attexent.
De his ego ita sentio, vt de a methodicis reliquis. Cogitaui & ipse
sedulò de constitutione apta: saepe mutaui cogitata probataque pri¬
us. Natura tandem methodi seipsam explicauit: eius ductus fuit
sequendus. Et cur pharmaceuticam peculiarem facerem, cùm etiam
ex metallis eadem praeparatione sint pharmaca? Rem eandem
lius adhibet ad miracula metallorum, alius ad sanitatem huma¬
nam. Non bis aut denuò hîc est praecipiendum. Operatio vna,
no modo & loco exponenda, etiamsi opus mille diuersis inserui¬
at vsibus. Tractatus autem de aquis mineralibus, & probatione,
partim conclusus est pręceptis syntheticis, partim est artium plu¬
rium, vsu communicantium. Agam de ijs in commentario, huic
arti adiuncto.
Apposui quibusdam autorum exemplis notas meas. Hae vi¬
debuntur aliquibus inconcinnae. Videantur sanè & stultae. Mirum
sit in tantis tenebris impingere? Quorum sententia melior erit, ijs
cedet mea. Paracelsici volent omnia ad saliuam magistri sui dicta.
Non quidem repudiaui si quas formulas bonas apud Paracelsum
inueni, quarum fors ipse autor non est. Fatetur enim se multa ac¬
cepisse à patre VVilhelmo, Setthagio Episcopo, Erhardo Lauen¬
talio, Nicolao Hipponensi episcopo, Matthaeo Schachthio Suf¬
fraganeo Freisingensi, Archelao, Iohanne Trittenhemio abbate
Spanheimio, veteribus item alijsque infinitis: & partem eorum etiam
vsu ipse didicit, quae postea vera sunt comprobata, licet fuerint ex
tenebris obscurissimis eruenda.
Sed pauciora valde trepidanter allegaui, quòd studiosis¬
simè omnia implicet aenigmatis, & obscuret etiam manifestissi¬
ma, nec velit intelligi. Quin ergo is maneat sui similis, & praece¬
ptorum à quibus didicit, cum experientia plus valeat autoritas.
Satis notum est quid de eo magni viri, Crato, Arragosius, Gesne¬
rus, Zvvingerus, Pithopaeus, Muffetus, &c. iudicauerint. Non est
b
noua
1. Tom. Chir.
mag.