SPONGIA
Argenti
quidam,
medicis
errantibus,
olim
Assumpsit
viui
dira
venena
puer.
Incidit
in
summos
crescente
aetate
dolores:
Nemo
tamen
vestra
sustulit
arte
malum.
Ipsum
ego
subueni:
splendentis
quippe
quotannis
Exhibitum
vitri
puluere,
virus
ago.
Tertius
annus
adest:
viginti
pulueris
octo
Eiecit
granis
nota
venena
mei.
Officium
feci
binis
foeliciter
horis:
Laetus
&
in
virides
prodijt
aeger
agros.
Plus
tamen
ille
mali
membris
haerere
putauis:
Mercurij
expertus
saepius
ante
dolos.
Bis
terdena
iterum
madefecit
grana
sequenti
Nocte:
nec
extimuit
fumere
mane
merum.
At
qui
spectabant
stupidi
(mirabile
visu)
Illico
praesentem
pertimuere
necem.
Profuit
hoc
illi:
nec
sensit
corpore
virus.
Quis
bonus
hoc
dignum
laudibus
esse
neget?
Pellere
corporibus
sudore
superflua
possum.
Albus
vbi
fio
puluis,
&
arte
leuis.
Non
magis
est
certum
morbo
medicamen
in
omni:
Si
sum,
quem
docuit
ritè
Monarcha,
liquor.
Siue
liquore
velis,
forma
vel
pulueris
vti,
Siue
vitro:
quamuis
durius
illud
erit:
Non
tamen
inuenies
mea
quod
non
comoda
virtus
Sit
tibi,
siue
aliqua
parte
nocere
queat.
Non