STIBII.
Non
est
inditijs
mihi
opus
tam
pluribus
vllo
In
morbo:
veluti
vestra
Lycea
docent.
Non
ego
temperiem
curo,
aut
humoris
Ideas:
Ate
quae
primum
lerna
reperta
fuit.
Estaetas,
sexus,
morbus,
mihi
quilibet
aptus
Expelli:
tempus
non
ego
curo
nouum.
Corporis
admittor
spectatum
viscera
laesi:
Vt
tollam,
quo
sit
nomine
cunque,
malum.
Haud
quidque
adgredior,
nisi
quod
grauat
vndique
corpus:
Auffero
non
falsis
noxia
sola
notis.
Restitui
pueros,
iuuenesque,
senesque,
grauatos
Innumeris
(audes
vera
negare?)
malis.
Auxilium
sensit
grauidae
atque
puerpera
nostru,
Quando
mei
fuerat
pulueris
vsa
dosi.
Foemineum
iuui
sexum,
morbumque
repreßi:
Cùm
dolor
è
siccis
mensibus
ortus
erat.
Febribus
auxilium
praesens
me
saepe
tulisse,
Testantur
varijs
grandia
facta
locis.
Quin
regnante
ferox
eieci
peste
venenum:
Faucibus
eripiens
corpora
laesa
necis.
Me
dicunt
annis
septemque,
nouemque,
latere
Ventriculo:
taciti
serpere
damna
mali.
Inde
venenatis
arrodi
morsibus
ipsa
Viscera:
quae
certae
causa
futura
necis.
Quid
potuit
dici
stultum
magis?
an
né
latere
Sic
possum,
vt
nullis
cladibus
afficiam?
B
2
Qua¬