THESAVRVS.
138
de
sinunt
vt
refrigeretur,
tum
iterum
eliquant,
&
refrigerant:
&
sic
procedunt
vsque
ad
quin¬
que,
vel
sex
vices,
&
stibium
quod
vltima
vi¬
ce
refrigeratum
&
compactum
remanet,
ap¬
pellant
regulum.
Accipiunt
ergo
regulum,
&
emolliunt
supra
marmor,
affuso
aceto
stil¬
latitio,
&
emollitum
cum
optimè
fuerit,
col¬
locant
in
panno
ex
filtro
&
affundunt
ace¬
tum,
donec
totum
antimonium
fuerit
dissolu¬
tum,
&
nihil
in
filtro
remanserit,
sed
totum
ex
filtro
in
vas
subiectum
percolarit.
Capiunt
deinde
colaturam,
seu
li
quorem
illum,
&
po¬
nunt
in
alembicum,
extrahuntque
liquorem:
quo
extracto
remanet
in
fundo
alembici
sub¬
stantia
quaedam
veluti
faex
rubra,
quàm
acci¬
piunt,
&
ponunt
in
panno,
&
appendunt
in
lò¬
co
humido,
&
subijciunt
vas,
faex
illa
acta
ab
humiditate
eliquatur,
&
illud
quod
eliqua¬
tur,
est
oleum,
quod
vocatur
sanguis
antimo¬
nij,
medicamentum,
vt
dixi,
optimum
ad
ser¬
pentia
&
maligna
vlcera.
Oleum
antimonij,
quod
flos
est
omnium
metallorum,
colore
rubrum,
vt
rubinus
(sic
enim
Agyrta
commendat)
tuto
sumitur
per
os,
trium
gr.
pondere:
sapore
dulce
est,
leuissimè
de
acredine
participans:
z
iiij.
ęstimat
duobus
coronatis.
Vsum
nescit,
id
magno,
vti
refert,
sumptu
primum
inuenit.
Ego
ipse
gustaui,
dulcedinem
sensi,
colorem
sanguineum
ad
ru¬
bedinem
tendentem
vidi,
in
aqua
missa
gutta
eius
vna
atque
altera,
fundum
petit.
Ex
literis
ad
Gef.
S
2