519
EVONYMI
Aliud oleum antimonij habet (quod ego
non vidi) rufum, priori colore dissimilè, igneae
naturae cuius minima portio statim vesicam
excitat, & vrit, vt hinc eius vsus per os, etiam
minima portione tutus non sit, ob malignam
& non satis correctam naturam (an de crudo?)
Hoc oleum iniectum aquae forti (ex vitriolo,
alumine, sale petrae) Mercurium tingit colore
croceo. Hęc ex ipso audiui, videre non licuit,
aestimat huius vnciam semis floreno vno. Ex
literis Medici cuiusdam, ad Gesn.
Oleum seu quinta essentia antimonij, ex
Leonhardo Fierauanti, dari potest ad mor¬
bos multos corporis interiores, per os, cum
vinò aut brodio, aut alia aliqua aqua, guttae
vnius tantum quantitate: & extrinsecus quò¬
que vlceribus malignis illitum, eadem for¬
titer mundificat. Sume aceti ter destillati &
antimonij puluerisati q. u. ponantur in bo¬
ciam vitream, vt acetum operiat antimonium
per tres digitos, commisceantur probè, & in
cineribus calidis decoquantur aliquantisper,
ad aceti nimirum rubificationem: tùm quie¬
scat, vbi acetum fuerit clarificatum, effunde
in vas peculiare vitreum, & faecibus relictis
nouum affundé, & vt supra fiat ebullitio, cla¬
rificatio & separatio, quòd toties est repeten¬
dum, donenc acetum amplius non coloretur:
Quo habito, faeces abijciantur, acetum verò
sic coloratum omne in retorta lutata destil¬
letur: & quando id, quod destillat mutatum
fuerit