THESAVRVS.
144
potest
calcinando
aduri.
Fictile
tandem
vide¬
tur
igniri,
&
licet
rimam
agat
(sicut
fecit
hoc
nostrum)
durare
tamen
adhuc
potest,
vsque
ad
finem
operis,
nisi
rima
maior
fuerit.
Po¬
stea
teritur
in
pila
rursus,
ac
in
tigillum
im¬
ponitur
ad
spacium
horae
ferè,
&
ignitur
per
mediam
ferè
horam,
inde
paulatim
ignis
inmi¬
nuitur,
vt
si
quid
alieni
adhuc
inest,
auferatur
aut
auolet.
Tigillum
tamen
testa
aliqua
tegi¬
tur,
vt
citius
igniatur.
Deinde
cum
refrixerit,
additur
z
j.
chrysocollae,
cumque
ea
trita
in
mor¬
tario
miscetur,
&
in
tigillum
imponitur
hoc
totum,
vt
liquetur,
ferrò
vtere
oblongo,
peri¬
culum
enim
aiebat
imminere
in
contingendo
materiam,
qualis
nam
esset.
Fusio
autem,
seu
eliquatio,
per
quam
difficulter
fit
primo
(per
horam
enim
ferè
in
foco
aut
amplius,
cum
ma¬
gnis
carbonibus
vndique
circumpositis,
&
ma¬
gno
folle,
inflando
subinde,
crucibulo
sem¬
per
ignito
apparente,
vix
tandem
liquaba¬
tur)
verùm
vbi
fuerit
liquata,
super
marmore
aut
lapide
plano,
funditur,
secundum
longitu¬
dinem
ceu
per
fila
crassiuscula
continua.
Lapi¬
dis
color,
qua
tangitur
albescit.
Secunda
li¬
quatio
&
reliquae
deinceps,
citius
succedunt.
A
prima
fusione,
statim
incipiebat
transpare¬
re
in
giluo
obscuro:
nec
postea
sexies
liqua¬
um,
in
colore
multum
profecit,
mansit
ferè
in
eodem.
Cum
fusa
materia
refrigerata
est,
iterum
teritur
in
mortario
&
liquatur.