193
20
DE EPIDIMIA TRACTATVS.
tatibus facillime semperque affectus, & im¬
mensa (sic modo fari liceat) amplitudine
circumfusus, perpetuoque motu nos undi¬
que penetrans, ad suam nos mirabiliter
redigit qualitatem, praesertim spiritum ui¬
talem in corde uigentem, in cuius pene¬
tralsa tum assidue influit, tum repente: sic
protinus afficiens spiritum ut est affectus,
perque spiritum uitalem pariter afficiens anima¬
lem: ideoque & puro luminosoque aëre, &
odorum delectu semper recreandus est: sunt
enim praecipua spitius uitalis fomenta. Sed
dicet forsan quis, quomodo nutritur spiritus
uitalis atque animalis, tum odore tum aëre?
ad quod respondeo: Nutritur quidem
uterque tum odore tum aëre, tanquam mi¬
xtus atque conformis alterutrum, ut uterque
haustus in praecordia penetret, ubi coqua¬
tur tempereturque ad uitam, perque arterias
diffundatur, ubi uterque itidem coctus iterum
spiritum nutriat. Potest etiam fieri omni
die tam aestate quàm hyeme ingens ignis
de lignis quercinis siccis, & huiusmodi
ignis quanto magis est intensus, tanto me¬
C 4
20
Fomenta
spiritus ui¬
talis.
Quomo¬
do nutria¬
tur spiritus
dore &
aëre.