DE
EPIDIMIA
TRACTATVS.
39
ea
omnino
gradatim
permutari
debet,
&
illam
non
repente,
sed
successiue,
pau¬
latim,
&
ordinate
deserere,
&
ad
meliorem
transire.
Natura
enim
subitas
&
repenti¬
nas
alterationes
non
patitur,
Galeno
&
Auicenna
testibus.
Quicumque
ergo
tempo¬
re
pestilentiae,
dum
aër
est
infectus,
cibo
uel
potu
nimium
se
obruit,
citissime
infi¬
citur.
Si
enim
uinum
uel
nimium,
uel
ni¬
mis
calidum
fuerit,
caput
ipsum
humori
bus,
pessimisque
fumis
implebit,
adde
quod
insaniam
plerunque
facit
ebrietas.
Cibus
uero
nimius
primum
quidem
ad
stoma¬
chum
in
ipso
coquendo
omnem
naturae
uim
reuocat,
&
inepte
coctus
multis
&
crassis
uaporibus
humoribusque
spiritus
&
aciem
mentis
hebetat,
obfuscat,
&
ob¬
tundit.
Plerunque
etiam
inducit
apople¬
xiam,
id
est
opilationem
omnium
uentricu
lorum
cerebri
ab
humiditate
superflua,
&
sic
ait
Arnaldus
de
uilla
noua,
se
uidis¬
se
Neapoli
militem
qui
cum
surgeret
de
le¬
cto,
&
uoluit
calceos
induere,
statim
à
maiori
apoplexia
inuasus,
mortuus
est.
Ebrietatis
nocumenta.
Voracita¬
tis
incom¬
moda.
Apople¬
xia
ex
vo¬
racitate.