Natura
paucis
con¬
tenta.
PHILIPPI
VLSTADII
NORICI
&
sic
plerique
nostra
etiam
aetate
epulones
atque
bibones
corripiuntur,
ita
ut
priuen¬
tur
omni
sensu
&
motu,
ut
etiam
eos
mor¬
tuos
saepe
iudicemus.
Multa
quidem
ge¬
nera
aegritudinum
possem
in
medium
ad¬
ferre,
quas
crapula
atque
ebrietas
tanquam
parentes
nutriunt,
sed
sufficiat
repletio¬
nem
omni
uitio
detestari
magis.
Ideoque
gradus
naturae
(quae
paucissimis,
ut
Cice¬
ro
ait,
est
contenta)
ad
amussim
sunt
obser¬
uandi.
Non
enim
immerito
Lucanus
ex¬
clamat:
O
prodiga
rerum
luxuries,
par¬
uo
nunquam
gaudere
paratu,
&
quaesi¬
torum
terra
pelagoque
ciborum
ambitiosa
fames
&
lautae
gloria
mensae
discite,
quàm
paruo
liceat
producere
uitam.
Melius
cer¬
te
est,
ut
Auicenna
refert,
aegrum
refici
pauco,
&
aliquantulum
prauo
cibo
cum
appetitu
&
delectatione,
quàm
plurimo
&
optimo
praeter
appetitum,
quia,
ut
iam
saepius
diximus,
ex
repletione
mortalia
oriuntur
incommoda,
praecipue
dum
aër
est
intoxicatus,
&
per
consequens
diffi¬
cillima
est
talium
cura.
Natura
certe
de¬
bilis