DE
MAGISTERIIS.
131
Magisterium
geneseos
in
transmutatione
est,
cùm
simpliciter
ex
vno
fit
alterum
re
analoga
(seu
symbolica)
ad
aliam
substantiam
transmutata.
Et
id
quod
transmutatione
factum
est,
nobilius
est,
siue
natura
per
se
spectata,
siue
vsu.
(Itaque
hic
etiam
à
Physica
haec
ars
discedit,
cùm
illa
simpliciter
substan¬
tiam
in
simplici
generatione
spectet,
haec
verò
etiam
vsum,
ratione
cuius
res
exalta¬
ri
dicitur,
quanquam
id
Physicus
appellaret
non
substantiam,
&
modum
eius
corruptionem,
seu
generationem
secundum
quid.)
Transit
autem
alterum
in
alterum,
vel
seruato
genere
proximo,
vel
mutato.
(Quanquam
alias
Physicum
sit
contraria
genere
conuenire
&
materia,
vnde
&
motus
è
contrario
in
contrarium
non
debebat
facere
heterogeneum,
nisi
generatione
aequiuoca,
sed
non
semper
id
est
proximum.)
Genus
proximum
seruatur,
cùm
species
in
se
transmigrant,
eidem
proximè
subiunctae,
vt
cùm
ex
elemento
fit
elementum,
veluti
ex
aqua
aër.
Item
ex
lapide
lapis
alius,
ex
metallo
metallum,
ex
argento
aurum,
&c.
Variae
sunt
eiusmodi
transmutationes:
(Nam
in
tota
natura
falsissimum
est,
quod
aiunt
quidam,
species
rerum
non
transmutari,
vel
ipsis
coquis
indies
vi¬
dentibus
ex
aqua
fieri
aerem,
ex
pinguibus
aereis
ignem,
ex
ligno
cineres,
ex
caseis
vermes,
ex
his
muscas,
ex
melle
formicas,
ex
ouo
auem,
ex
putribus
varias
bestias,
&c.)
Sed
maximè
excellunt
transformationes
metallorum,
&
gemmarum,
quanquam
non
omnium
nobis
in
tanta
rerum
vastitate
abstrusitateque
&
circumstantiarum
varietate
sit
possibilis,
nec
quoduis
migret
in
quoduis.
In
transmutatione
metallorum
pro
scopo
est
absolute
quidem,
id
quod
praestantissimum
est,
aurum
scilicet,
postea
verò
etiam
argentum,
&
tandem
reliqua
quae
nobilitate
excellunt
transmutandum.
Et
est
in
metallis
eò
faci¬
lior
transformatio,
quia
inter
se
principio
proximo
(Mercuriali
scilicet
li¬
quore
&
halitu
sulphureo
coagulante)
ambigunt,
&
distare
videntur
non
tam
substantia,
quàm
accidentium
absolutione:
vnde
&
in
natura
eadem
massa
metallica
diuersas
habet
partes,
quarum
perfectissima
est
aurum,
aliae
argentum,
plumbum,
ferrum,
&c.
Quae
exeunt
in
sua
forma
imperfectionis
per
segregationem.
Studet
autem
artifex
inuenire
differentiam
&
gradum
imperfectionis,
eaque
introducere
quae
desunt,
seu
gradationum
modis,
seu
mistura.
Eligit
ea
quae
natura
dedit
optima
&
purissima:
alia,
quae
ad¬
eò
sunt
impura,
&
degenerarunt,
vt
oleum
&
operam
sit
perditurus,
o¬
mittit.
Perfici
potest
transmutatio
in
omnibus
metallis,
atque
etiam
hydrar¬
gyro,
&
quae
ad
hunc
reduci
possunt
communiter
ad
aurum
vel
argentum,
&c.
Si
ad
communem
materiam,
mercurialem
scilicet
liquorem
redigantur,
&
vt
in
natura
sit,
anima
sulphuris
afflante
coagulentur
figanturque:
(quod
sulphur
ad
aurum
ex
auro
producendum
est,
&
viribus
actiuis
ad
seminalem
vim
effectiuamque
naturam
exaltandum,
quo
materiae
motum
ad
simile
addat).
Ad
ar¬
gentum
sumitur
ex
argento,
&
sic
de
alijs,
licet
non
facilè
instituatur
in
alia
trans¬
t
3