SERMONIS
VERIDICI
4
ex
aduerso
mendacium,
quod
veritatis
ex¬
pers.
Quamquam
sanè
melior
vtriusque
dif¬
finitio
dari
non
potest,
nihilominus
ob
vni¬
uersalitatem,
non
satis
ab
his
qui
sacris
&
ab¬
ditis
naturae
mysterijs
nondum
initiati
sunt,
intelligi
poterit.
Quamobrem
elucidatione
plurimùm
indiget:
hanc
à
diuisione
sumen¬
dam
esse
duximus.
Bifariam
sumi
verum
po¬
test,
scilicet
modo
physico,
tunc
verum
hoc
mendacio
non
caret:
vnde
constat
authorem
istud
non
intelligere,
sed
verùm
proponere
metaphysicum,
hoc
est
sine
mendacio
phy¬
sico.
Siquidem
natura
verax
est
&
mendax,
id
est
incorruptibilis,
&
corruptibilis.
Verita¬
tem
in
sui
creatione
per
Dei
verbum
obti¬
nuit:
Falsitatem
ex
accessorio,
cui
locum
de¬
dit,
etiam
habere
cogitur.
Nec
potest
natura
per
se
verum
suum
à
falso
pariter
suo
vindi¬
care
vel
separare,
nisi
metaphysico
sit
adiuta
magisterio.
Patet
igitur
Physicam
versari
tam
in
falsitate
naturę,
quàm
in
eius
veritate:
Me¬
taphysicam
autem,
in
sola
rerum
veritate
na¬
turalium
à
suo
repurgata
mendacio.
Itaque
veritas
vniuscuiusque
rei
propriè
dicitur
eius
incorrupta
natura.
Non
est
quòd
cùm
pluri¬
mis
quispiam
existimet,
Hermetem
hoc
lo¬
co
vulgariter
tantùm
esse
locutum
suis
filijs:
ac
si
voluisset
illis
innuere
simpliciter
se
veri¬
tatem
loqui,
sed
etiam
sub
rudi
sermone
qui¬
busuis