86
SERMONIS
VERIDICI
rentur
carnis
corruptionem,
&
potissimùm
ijs
cum
quibus
loquutus
est,
&
foedus
iniuit.
Sed
postquam
hominum
sapiendi
per
se
va¬
nus
appetitus
induxit
eos,
ad
quaerendum
à
seipsis,
&
in
alijs
quàm
in
eo,
in
quo
salus
est
&
redemptio,
caecutiuit
mens
eorum,
&
in
labyrinthum
ducta
nunc
hanc,
iam
aliam
her¬
bam,
cras
istam
&
aliam
radicem,
postridie
mixtum
quid,
&
sic
indies
experientes
abs¬
que
iudicio
nunquam
scopum
attigerunt,
nec
suae
doctrinae
certitudinem
habent.
Et
quod
magis
absurdum
est,
homines
sua
sor¬
te
nunquam
sunt
contenti.
Dedit
Omnipo¬
tens
Dominus
vnicuique
nationi,
quod
vo¬
luit
eam
possidere,
tam
in
alimentum,
quam
in
medicamentum.
Quid
inde
nostra
nos
contemnere
docet
inimicus,
alienaque
sem¬
per
appetere.
Habemus
apud
nos,
&
fortiùs
in
nobis
ipsis,
non
à
nobis,
quaecunque
ex¬
tra
nos
quęrimus,
vel
ab
alijs.
Videamus
qui
Gentiles
hoc
in
loco
nos
arguant
Christia¬
nos
dicentes.
Natura
naturam
sibi
similem
appetit,
&
congaudet
suae
naturae,
siquidem
alienae
si
iungatur,
naturae
destruitur
opus.
Mirabile
dictum
ijs
qui
non
profundè
con¬
siderant
quid
natura
sit,
at
illis
qui
norunt
eam
nihil
veriùs
esse
potest.
Natura
triplex
est,
sci¬
licet,
vniuersalis,
particularis,
&
mixta.
Vni¬
uersalis
conuenit
omnibus
&
per
omnia.
Particu¬