PROLOGVS.
93
Nunquid
&
nos
ętatis,
laborum
&
sumptu¬
um
in
Academijs
iacturam
fecimus?
nec
ve¬
remur
tamen
à
minoribus
pedem,
quem
in
stabiliora
figamus,
retrahere.
Non
propterea
sicuti
nostra
hi,
spernimus
ea
quae
docentur
in
Vniuersitatibus,
omninoque
reijcimus
tan¬
quàm
nulla
forent.
Hoc
solùm
dicimus,
ex¬
perientia
nos
longè
meliora
didicisse,
quàm
lectionum
frequentationibus.
Nec
dubito
multos
etiam
futuros,
qui
dum
rem
ipsam
carpere
non
potuerint,
occasionem
vel
mini¬
mam
quaerent,
aut
sermonis
inculti,
vel
ordi¬
nis
in
tractatione,
qua
quod
lacerare
non
va¬
lent,
rodant.
Verùm
vt
pro
vtraque
respon¬
sum
sit
his,
certum
est
eos,
qui
rebus
ipsis
in¬
tenti
sunt
maximè,
rerum
inutiles
circunstam
tias
minimè
curare,
cùm
quod
uideant
ad
rem
uerè
cognoscendam
hominis
aetatem
lon¬
gissimam
deficere,
tùm
etiam
in
ueritatis
professione
locum
non
esse
pallio,
ueraque
minùs
sermonis
elegantia
uel
multiloquio
colorari
solere.
Ne
uidear
etiam
Physicis
&
Metaphysicis
immiscere
moralia,
tanquam
illa
confunderem,
doctis
hoc
reuelabo
secre¬
tùm.
Ea
quae
videntur
inoralia,
quandoque
licet
non
semper
Physica
sunt
Philosophis,
&
è
contrà,
tùm
occulta
legentibus
manife¬
stissima
sibi
quae
nihilominus
pro
occultis¬
simis
reputantur.
Hac
arte
uelarunt
artem
ijs
qui