DE
VNIONE
TERNARII
107
nes.
Nihil
etiam
in
alimentum
à
natura
su¬
mitur,
praeter
id
quod
subtilius
est,
crassum
&
feculentum
reijcitur
in
excrementum,
&
rursus
huius
alimenti
superflui
quoduis
ex¬
crementum
natura
per
poros
in
sudorem,
vel
per
vesicam
lachrymas,
aut
aliàs
eijcit.
Hoc
mouit
Praeceptorem
nostrum
Paracel¬
sum
dicere,
quoduis
corporis
membrum
ha¬
bere
stomachum
proprium
in
quo
deco¬
quitur
alimentum
eius,
ipsumque
sibi
fore
ventriculum,
in
quo
separatio
superflui
fit
à
necessario.
Verùm
in
medicamento
Meta¬
physico
nihil
crassi
relinquitur,
nec
super¬
flui
quid,
hinc
fit
vt
incorrupta
natura
totum
hoc
medicamentum
assumit,
ac
sine
separa¬
tione
transmutat
in
sibi
similem
naturam,
scilicet
animalem,
&c.
Dicitur
quidem
hîc
incorrupta
natura
balsamum
naturale
qui¬
busuis
corporibus
naturaliter
insitum,
per
quod
corum
calor
&
humor
etiam
natura¬
lia
vel
radicalia,
quantum
fieri
potest
à
cor¬
ruptione
praeseruantur.
Hoc
deficiente
bal¬
samo,
corpus
humanum
efficitur
leprosum,
&
eo
conualescente
per
augmentum,
quod
iam
corruptum
erat
propter
eiusdem
in
eo
balsami
paucitatem
in
excrementum
eij¬
citur.
Differt
eo
medicamentum
Philo¬
sophicum
à
pharmacho,
quod
hoc
vnâ
cum
suo
eorpore
traiectum
in
stomachum,
non