DE
VNIONE
TERNARII
125
bi
mox
ostendam,
qui
tale
diuinum
arcani
agnoscat.
In
his
omnibus
Deus
suum
erga
nos
amorem
saris
adhuc
explicuisse
noluit.
Verùm
sua
nos
accusante
Iusticia,
cui
nihil
diminutum
esse
potest
vnquam,
non
magis
quàm
eius
misericordię,
nobis
potiùs
quàm
proprio
filio
parcere
voluit,
in
quo
Pax
&
iu¬
sticia
simul
osculatae
sunt.
Quare
igitur
non
osculamur
nos
in
Christo
fratres
facti
pares,
cùm
nos
miseros
vermiculos
rerum
Summus
osculetur
Artifex,
&
in
vnigenito
suo
filio
praestantissimas
facit
creaturas,
de
vilissimis
proprio
malo
factis.
Quotquot
agnoscunt
Deum
in
filio,
pariter
&
filium
in
Patre
per
Spiritum
S.
cui
similiter
non
reluctantur,
fratre
etiam
agnoscunt
&
non
alij.
Haec
sunt
vera
&
indubitata
verae
Philosophiae
fundamenta,
sed
quia
nondum
ab
omnibus
cognita
sunt
licet
audita
multis,
adhuc
in
aliquorum
non
benè
resolutorum
animis
haerere
dubium
posset,
an
imaginatio
praedictorum
veritatis
amorem
in
nobis
excitare
queat.
Operę
pre¬
tium
illis
fuerit
ambiguitatem
hanc
experi¬
mento
per
seipsos
&
in
seipsis
facto
depo¬
nere,
hunc
in
modum
qui
sequitur.
Conside¬
ret
vnusquisque
penes
seipsum
diligenter
ea
quae
superiùs
dicta
sunt,
gustataque
sępiùs
&
laepissimè
ruminet
animo
sincero,
sic
paula¬
tim
scintillas
aliquot
magis
ac
magis
indies
perlu¬