DE
VNIONE
TERNARII
131
dijs
detinet)
pręterimus
ô
miseri
sodales.
Ad
aliam
nos
vocat
Philosophiam
amor
iste
diui¬
nus.
Spiritus.
Agitedum
igitur
Anima
mea,
Cor¬
pusque
meum
surgite
nuc,
Animum
sequamini
vestrum.
Ascendamus
in
montem
excelsum
hunc
nobis
oppositum,
de
cuius
cacumine
vobis
ostendam
iter
hoc
biuium,
de
quo
per
nubem
&
sine
lumine
loquutus
est
Pythagoras.
Nobis
autem
aperti
sunt
oculi
tum
praelucet
Sol
Pie¬
tatis
&
Iusticiae,
quo
duce
non
possumus
à
via
veritatis
deflectere.
Voluite
primum
oculos
ad
dextram;
ne
videant
vanitatem
antequa
Sapi¬
entiam
perceperint.
Videtis
nè
relucens
illud
ac
in
expugnabile
castrum?
Anima
&
Corpus.
Videmus.
Spiritus.
In
eo
se
continet
Philoso¬
phicus
Amor,
de
cuius
fontè
fluunt
aquę
vi¬
uae,
quas
qui
degustarit
semel,
non
sitiet
va¬
nitate
ampliùs.
Ab
eo
loco
tam
amoeno
sua¬
uique
rectà
progrediendum
est
ad
amoeniorem;
in
quo
Sophia
moram
trahit,
de
cuius
etiam
fon¬
te
scaturiunt
aquae
primis
longè
foeliciores.
quas
qui
gustarint
inimici;
pacem
eos
inire
necesse
est
eorum,
qui
veniunt
eò,
plerique
solent
altiùs
tendere,
ed
non
omnes
optatum
assequum
tur.
Est
vltra
dictum
locus,
quem
adire
vix
licet
mortalib.
nisi
per
Nume
diuinum
ad
immorta¬
litatis
gradum
assumpti
sint:
at
antequam
in¬
troducantur;
mundum
coguntur
exuere,
ca¬
ducae
vitae
spolio
retento.
Non
est
eò
quum
i
2
perue¬