DE
VNIONE
TERNARIT
149
deuentum
est,
nil
praeter
incuruata
senum
vi¬
dere
dorsa,
rugas
facierum,
claudicationes,
lamentationes,
suspiria,
reliquorum
etiam
id
genus
tędiorum
audire
licet.
Quaequae
cui¬
que
sua
facta
manent,
donec
ad
postremum
hospitium
appulerit,
in
quo
seuerus
admo¬
dum
hospes,
nullius
parca
manu
separatio¬
nis
aculeum
corporis
ab
anima
laxat
arcu¬
mortifero.
Quid
inde
fiat,
ignoro
libenter
iudicium
Deo,
cuius
est,
relinquens.
Mundi
fabricae,
peregrinationis
humanae,
ac
erroris
viae
statu
cognito,
videamus
quis
Veritatis
viae
sit
exitus,
vt
oppositorum
debita
com¬
paratione
facta
cognoscatis,
vtra
vel
erroris,
aut
Veritatis
via
sit
Salutis.
Audiuistis
an¬
tea
gladium
Angeli
primi
tractus
ad
arbo¬
rem
supra
fluminis
ripam
suspensum
fuisse,
cuius
(nunc
tempore
gratię)
loco
pendet
ob
oculos
nobis
Deus
Deique
filius,
generis
hu¬
mani
restaurator
Christus.
Is
efficaciùs
prae¬
tereuntes
amore
suo
manifesto,
nullisque
ve¬
lato
figuris,
quàm
Magnes
ferrum
attrahit,
ni
forte
mundi
fex
&
allium
obstet.
Qui
cun¬
que
per
amnis
(vt
suprà
dictum
est)
eminus
apparentis
admirationem,
&
amoris
inex¬
hausti
cominus
oblatum
exemplum
tracti
sunt,
ad
nos
huc
se
conferunt,
nec
minùs
ac
vos
quotquot
Veritatis
ministrae
sumus,
eru
diendos
libenter
suscipimus,
vt
in
posterum
k
3
audie¬