152
DE
VNIONE
TERNARII
stiora
facti,
robustiores
ferre
ualeatis,
adhuc
estis
paruuli.
Virtus
nempe
Sophiae
docebit
quantus
sit
amoris
ueri
fructus,
quantamque
Menti
delectationem
corporis
adferat
suc¬
cubitus,
utpote
non
minorem
quàm
pro
pal¬
ma
certati
cum
inimico
suo
militi
uictoria.
Demùm
ulteriùs
ad
Potentiam
sextum
gra¬
dum
transibitis,
à
qua
Virturum
addiscetis
e¬
xercitia
nedum
cognoscere;
uerùm
etiam
e¬
xequi.
Haec
postremò
ducet
uos
ad
septimum
&
ultimum
Philosophiae
gradum,
utpote
mi¬
raculum,
in
quo
mundi
martyria
fiunt
gau¬
dia.
Breuiter
huius
uię
finis,
ęternae
uitę
gau¬
dijque
perennis
&
perpetui
primum
est
initium,
ad
quae
uos
ducat
ulteriùs
qui
uos
hucusque
perduxit
Omnipotens
&
Misericors
Domi¬
nus
Deus,
hic
uobis
inde
sit
comes
reliquus:
Ite,
foeliciterque
ualete
fratres:
Corpus
loquitur.
Hui
quis
mihi
nunc
factus
est
comes?
ubinam
es
Anima
mea?
Mens.
En
adsum,
quid
me
uis?
Corpus.
Non
te
uideo.
Mens.
Iam
iterum
ut
priùs
te
caecum
esse
fateris.
Corpus.
Vbi
er¬
go
Spiritus
meus
est?
Mens.
Et
me
tibi
prae¬
sentem
quaeris?
Corpus.
Deus
bone,
unico
uos
ambo
nunc
ore
loquimini?
Mens.
Quid
mirum,
an
eius
es
immemor
quod
suprà
di¬
xi
te
solum
cum
unica
rem
habiturum,
dum
conquestum
es
cum
duob.
agere
te
debere?
Corpus.
Quid
audio,
nunquid
oculos
meos
fasci¬
k
4