152
METAPHVSICI
TRACT.
fascinastis?
Mens.
Absit
à
me
fascinum.
Verum
haustu
simul
ex
amoris
fonte
facto
reducti
sumus
in
vnam,
vt
non
amplius
cùm
duob.
tibi
pręliandum
fore
putes,
at
cùm
vnica
Men¬
te.
Corpus.
Mens
plurimis
initium
est,
vt
men¬
sae,
mensurae,
mensibusque.
Mens.
Vtinam
&
mensam
mensurare
didicisses
tuam,
&
mensi¬
um
tuorum
futurum
esse
finem
recordareris.
Corpus.
Mirum
dicis,
absque
cibo
me
viuere
scis
impossibile.
Mens.
Hoc
&
aliud
scio,
non
ex
solo
pane
viuere
hominem,
quod
igno¬
ras.
Corpus.
Ex
quo
tu
viuis?
non
adhuc
te
comedentem
vidi.
Mens.
Rursus
tuam
cae¬
citatem
adfers
in
medium.
Corpus.
Qui
sic?
Mens.
Ex
omni
verbo
quod
procedit
ex
ore
Domini
viuo.
Corpus.
Vtinam
&
mihi
sic
ui¬
uere
liceret
absque
labore.
Mens.
In
posterum
&
tibi
(non
antequàm
tu
moriaris
tamen)
li¬
cebit.
Corpus.
Durum
nimis
commemoras.
Mens.
Non
nisi
iucundum.
Corpus.
Mortem
iucundam
facis?
Mens.
Imò
his
qui
nouerunt
eam.
Corpus.
Nouistine?
Mens.
Maximè
no¬
ui.
Corpus.
Depinge
mihi
precor
eam,
quę
se
timendam
praebet
omnibus.
Mens.
Liben¬
tissimè
tibi
hac
in
re
nunc
obsequar.
Nemo
hanc
metuit
praeter
te.
Corpus.
Tu
non?
Mens.
Nil
minùs.
Corpus.
Insanis
prae
nimia
sapien¬
tia
plus
dictu.
Mens.
Tu.
Corpus.
Scio
tamen
o¬
mnes
hanc
abhorrere.
Mens.
Rere.
Corpus.
vtin¬