DE
VNIONE
TERNARII
157
cere
poteris,
quàm
vbi
crapulam
abstuleria
ea
nimirum
est,
quę
somnolentiam
&
pigri¬
tiam
inducit.
Otium
quoque
tolles,
vt
vitio¬
rum
potissima
radix
pereat.
Nihil
praeter
ne¬
cessarium
corpori
concesseris,
quicquid
su¬
perabundabit,
excrescet
in
vitium.
Audisti
su¬
periùs
quid
corpori
sit
necessarium,
quid
sa¬
lutare
nunc
sit
audias
&
tibi.
Corpus
corri¬
gere
si
neglexeris,
malè
tibi
propter
illud
e¬
rit
&
illi,
quia
tua
non
illius
est
ratio,
quam
abijcit,
tibi
commissam
(vt
etiam
est)
cogni¬
tionem
Dei
putes.
Quapropter
nec
tu
pro¬
pter
illud
excusaberis,
cùm
illi
Pędagogi
lo¬
co
sis,
nec
illud
propter
te,
quia
priùs
è
libe¬
ro
seruum
se
fecit.
Vide
igitur
qui
cum
hor¬
tis
agam,
duobus
modis
eos
curo,
videlices
eradicationis
&
irrigationis.
Priori
supercre¬
scentes
herbas
inutiles
radicitùs
euello,
ne
bonas
augmento
supprimant.
Itidem
cum
tuo
corpore
facias
oportet,
malas
cogitatio¬
nes
&
inimicitias
à
te
reijciens
priùs,
&
sic
ab
omnim
malo
coërcebis
illud
opere.
Non
de¬
cet
vnum
docere
praeceptorem,
&
aliud
fa¬
cere.
Si
peccandi
dederis
occasionem
Cor¬
pori,
cur
illud
reprehenderis
quaeso?
Corpus
nihil
imaginatur:
Animus
est
qui
speculatim
num
tacitas
operationes
exercet,
quas
de¬
mum
Corpus
conatur
exequi.
Conceptio
Mentis
est,
Corporia
autem
executio.
Si
lo¬
lium¬