200
APOLOGIAE
Secundum.
Vnum
post
quinque,
nihil
N,
post
quinque
millenum
colloca.
Tertium.
Pretium
vile,
carum,
Draconi
caducifero
deuorandum
exhibemus
pro
cognita
sui
par¬
te
Philosophis,
arbitrioque
laborantium
&
ingenio
relinquenda.
Quo
degustato
mox
inquietus
ille
Serpens
gradum
sistit,
&
in
so¬
porem
actus,
veris
curandus
Artistis,
&
custo¬
diendus
ex
arte
Metaphysica
solùm
relinqui¬
tur.
Vel
aquis
è
duobus
fontibus
albo
viri¬
dique
manantibus
absorbendus
datur,
do¬
nec
redeat
Aestas
proxima,
quae
suo
vehemen¬
ti
calore
siccet
aquas,
&
cadauer
in
profun¬
do
Maris
appareat
mortuum.
Quod
in
ignem
iterum
proiectum
reuiuiscit,
alisque
sibi
re¬
assumptis
euolat
in
auras,
in
igne
tamen
re¬
licto
foetu,
quem
parit
ex
conceptione
pre¬
tij.
Foetus
hic
in
igne
natus,
vt
Vulcanus
est
nutriendus
igne,
quousque
iam
Adolescens
factus,
&
postmodum
rubicundus
&
sangui¬
neus
euadat.
Tum
foelicioribus
vndis,
quàm
illae
quibus
mater,
lauandus
est
&
submer¬
gendus,
vt
ex
sua
morte
languentes
viuant
foeliciùs.
A
corpore
iam
pallido
facto
separa¬
ta
est
Anima
cum
suo
sanguine,
quae
pretium
nobis
est,
corpora
cuncta
vilibus
valeant.
Animam