APOLOGIA.
207
bere
fieri
significarem.
Nihil
accipitur
ab
al¬
tero
uel
separatur,
nisi
per
abstractionem,
auul¬
sionem,
extractionem,
uel
si
mauia
ex
schola
tua
receptionem,
&c.
Nec
est
etiam
quod
iudices,
nec
alter
quis¬
piam
hoc
loco
me
Tincturas
Paracelsicas
de
uerbo
ad
uerbum
transtulisse:
nam
traductio
talis
(quod
uitiosa)
diuersarum
ob
linguarum
uariatas
proprietates
non
admittitur,
sed
po¬
tiùs
eas
ad
compendiolum
reduxisse,
ut
ex
earum
practica
lectoribus
illorum
usus
quae
praemiseram
ac
utilitas
innotesceret.
Demum
nudis
(ut
ais)
uerbis,
&c.
tacitè
quid
moliaris
facilè
percepi:
non
aliud
sci¬
licet,
quàm
ut
ad
iram
me
prouocares,
&
ita
partem
tueri
meam
cupiens,
apertiùs
quae
tuo
rudi
nimium
ingenio
clarè
satia
in
meis
opusculis,
uel
initiatis
doctrinae
discipulis
extant
aperirem:
cum
ipsemet
in
praefatio¬
ne,
quam
facis
in
compendium
hoc
dicas.
"At
in
mysterijs
scimus
semper
illud
usurpatum
fuisse.
Procul
este
prophaent.
Idcirco
(quidem
adij¬
cis.)
Aidite
quae
ille
ipse
Theophrastus
indelicet,in
fine
libri
de
gradibus,
in
haenc
rem
lectorem
admo¬
nens.
Quamuis
haec
qualiscunque
demonstratio
ijs
qui
se
Medicorum
paßim
nomine
uenditant,
obscurior
sortassis,
atque
ob
id
etiam
lectis
inutilis
existat,
ni¬
hil
moramur,
neque
praeterea
eos
alia
dignamur
resspon¬