APOLOGIA.
213
dere
te,
nec
non
alios
nasutulos
his
verbis:
Verum
est,
Aurum
manens
aurum,
vel
de
sua
natura
metallica
non
immutatum
est
homo¬
geneum,
at
in
primam
sui
materiam
redu¬
ctum
non
est
ampliùs
aurum,
nec
etiam
à
Ge¬
bro
sic
appellatur
vlteriùs.
Cum
Plinio
fate¬
mur
etiam
aurum
purum
elementari
quidem
igne
vel
naturali
plurimùm
indomitum,
sed
supernaturali
Metaphysico,
vel
artificiali
ce¬
dere
compertum
est.
Subdis
&
hoc.
"Haec
itaque
existimo
ex
Paracelsi
fontibus
claris
nunquam
hausta
fuisse,
sed
ab
artis
penetralibus
sub¬
tilissimè
inserta.
Quod
ex
ipso
Gerardo
liquet
clarissi¬
me,
qui
de
tribus
aenigmatibus
secundum
fecit.
Vnum
post
quinque,
nihil
n,
post
quinque
millenum
colloca,
id
est
uinum
(quia
n
litera
non
est
numeralis)
quasi
uerò
destillationem
uini
lippis
&
tonsoribus
notam,
conueniat
integumentis
aenigmaticis
adumbrari,
&c."
Respondeo
te
verè
lippum
esse
fateri,
cum
de
vino
me
scribere,
quo
madent
pocula
Bac¬
chi
nostri
non
videas.
Putas
nè
aliud
esse
vi¬
num,
ex
quo
potest
etiam
ardens
Aqua
de¬
stillari?
rursus
eò
quàm
paucam
in
arte
Chy¬
mica
peritiam
habeas
patefacis:
Videsnè
de¬
scripsisse
me
priùs
ardentis
extractionem
A¬
quae
de
vulgari
vino
(quod
aequo
fortè
lar¬
giùs
sumpseras,
quum
ista
scriberes)
bis
rem
eandem
agere
quid
opus
erat,
si
de
vino
quod
intelligis
ego
putassem?
Est
quod
addiscas,
id
o
3