216
APOLOGIA.
Germanicus
sermo.
Hoc
est
(inquiunt)
2.
4.
0.
Vbi
le¬
gendum
est
24.
qui
graedus
est
ultimus
auri
perfecti
natioralis,
id
est
24.
Karatti,
ex
sermone
Aurificum
&
Monetariorum:
aliàs
addunt
comburitur.
Quis
unquam
aurum
comburi
ausus
est
affirmare?
Addam
in
ad¬
ministratione
Theriacam
Venetam
à
Gerardo
praescri¬
bi,
quem
dubito
de
Terebinthina
cogitasse:
Epitheto
in
Theriaca
ridiculo,
&
accessione
ad
authorem
in
epi¬
tome
superflua.
Ex
his
licet
lectori
de
cateris
horum
interpretum
somnijs
coniectare."
Respondeo,
sic
debuisse
te
Leonem
dixis
se
de
teipso.
Ex
his
meis
calumnijs
licet
le¬
ctori
de
caeteris
ineptijs
coniectare,
quas
au¬
diat
quisquis
haec
legerit,
vt
ex
aequitate
iu¬
dicet.
Scripsisse
me
dicis:
Non
vltra
quintam
essentiam
subtiliari,
quum
Germanicus
ser¬
mo,
non
vitra
quintam
vicem
sonet.
Specu¬
laribus
indiguisti
lippae
menti
potiùs,
quàm
oculis
vt
subuenires.
Addam
Germanicum
ex
ipsomet
Theophrasto
sermonem,
vt
iudi
centlectores,
an
vtrumque
non
contineat,
scilicet
ad
quintam
vicem,
&
vltra
quintam
essentiam.
[G]Weyter
/
so
dz
geschehen
ist
/
solt
du
das
gradieren
/
zum
fünfften¬
mal
/
durch
seines
gleichen
retorten
/
nach
der
kleine
der
substantz
vnnd
materia
/wiewol
das
ist
/dz
solchen
gra¬
[/G]