248
PROLOGVS.
&
subtilibus
venantur,
quantò
his
doctiores
euadunt,
tantò
profundiùs
merguntur
in
te¬
nebras.
Quapropter
nullus
horum
semitam
rectam
ingressus,
ad
scopum
eorum
quae
pe¬
tit
peruenire
potest.
Inde
fit,
vt
sub
labyrin¬
tho
semper
caecutiant,
qui
priusquam
noue¬
rint
quid
&
in
quo
quaerendum
sit,
ante
ve¬
rùm
tempus
currunt.
Visum
est
igitur
osten¬
dere
viam
illis
qui
mundo
corde
sunt,
ac
i¬
stis
potiùs
ad
mentem
quàm
ad
corpus
vti
cupiunt,
è
re
fore
Christiani
hominis.
Quan¬
quam
etiam
in
mente
versari
debent
illa
quae
diximus,
nihilominùs
quòd
in
corpore
ver¬
semur
adhuc
&
nos,
ab
eo
sumendum
erit
i¬
nitium
per
vnicum,
&
non
plura
medicamen¬
ta.
Porrò
sapientia
nostra,
quam
quaerimus.
ad
hunc
scopum
dirigitur,
vt
corpus
nostrum
corruptum,
eius
ablata
corruptione
per
Me¬
dicinam
vnam,
vnà
cum
sua
mente
sic
vniri
queat,
vt
non
ampliùs
vanitatem
sitiat.
Cor¬
pore
namque
per
vnionis
Medicinam
repur¬
gato,
mens
eius
ad
Veritatem
cognoscendam
absque
impedimento
quouis
disponitur:
in¬
de
ad
amorem
Dei,
dilectionemque
proxi¬
mi:
tandem
ad
veram
Sapientiam,
in
qua
Di¬
uitiae
continentur
aeternae,
mentisque
Sani¬
tas
in
corpore
sano.
Quicunque
igitur
medi¬
camentum
hoc
tribus
tractatulis
descriptum
nostris,
quorum
hic
est
postremus,
inuene¬
rit,