ARTIF.
CHYMIST.
260
nimia.
TI.
Mirum
hoc
foret.
RV.
Omnis
as¬
suefactio
iuuentuti
potissimùm
est
altera
na¬
tura.
TIT.
Vnde
haec
habes,
nunquam
enim
expertus
es
aliquem
laborem?
RVD.
Audiui
sępiùs
rusticos
hac
de
re
disserentes,
quos
a¬
nimaduerti
statu
suo
plurimùm
esse
conten¬
tos.
TI.
Post
crapulam
idipsum
illis
euenire
solet.
Verùm
vbi
census
Dominis
persoluere
necessum
est,
aliàs
loquuntur.
RV.
Quicquid
sit,
illis
deficere
nunquam
aut
rarò
visum
est.
TIT.
Diuitibus
quidem
rusticis,
aut
villicis,
pauperibus
autem
quid?
RV.
Et
illis
in
pa¬
gis
labor
non
deest,
quo
sustentari
queant.
TI.
Nec
Oppidanis,
modò
libenter
operen¬
tur.
RVD.
Profectò
Pater
his
diebus
aliquot
Artifices
bonae
voluntatis
vidi,
qui
per
totam
ciuitatem
operis
conditionem
sui
quaerentes,
&
nullam
inuenientes,
mendicare
coacti
sunt,
quò
perijt
in
me
quoduis
artificium
praeter
Agriculturam
addiscendi
voluntas.
TI.
Hoc
illis
euenire
solet,
qui
vagabundi
solùm,
&
nondum
artis
periti,
varias
petunt
regiones
perdiscendi
causa.
Verùm
ciuibus
&
residen¬
tibus
non.
RVD.
Salua
pace
tua
mi
Pater.
Est
hîc
quidam
noster
vicinus
&
sartor,
qui
me¬
dio
temporis
anni
spacio
quiescere
cogitur
inuitus,
quòd
eius
opera
non
vtantur
homi¬
nes.
TIT.
Fortè
suam
artem
non
vsque
adeò
callet,
aut
bibit,
vel
otiatur,
quàm
laboret
li¬
bentiùs.