PARS
TERTIA.
279
mus
amicus.
TI.
Nunquid
narraui
tibi?
DE.
Minimè,
de
Rude
solo
quo
ad
optiones
filio¬
rum
loquutus
es
mihi.
TIT.
Narrare
tamen
omnia
tibi
proposueram.
DE.
Parum
aut
ni¬
hil
refert,
nobiscum
redibis
assumpto
puero
simul
&
Matre,
filios
atque
filias
recentes
vt
inuisat.
TI.
Vnico
tamen
contextu
potuit
&
hoc
fieri.
OCEAN.
Quid
ad
rem?
Casu
quo¬
dam
etiam
euenisse
putes,
vt
ego
tecùm
in¬
uiserem
amicos.
TI.
Quod
factum
est,
infe¬
ctum
vt
sit,
fieri
non
potest.
MAR.
Aliàs
acci¬
disse
nollem.
DEM.
Pro
puero
nobis
est
inue¬
niendus
equus.
TI.
Vicinus
proximus
vt
o¬
pinor
mutuatum
non
recusabit.
DEM.
Euge
igitur
eamus.
TIT.
Hac
nocte
mecum
estis
mansuri.
Crastinus
dies
consilium
adferet.
MAR.
Tam
diu
non
possumus
abesse
domo.
TI.
Nec
profuit
hoc
ipsum
dicere
me
vobis.
DEM.
Soror
tua
familiam
reget
interea.
TI.
Demogorgon
&
ego
spatiatum
ibimus.
O¬
ceanitis
tu
Marchasitidem
vt
Sororem
tra¬
cta.
Redeuntes
(Deo
dante)
coenabimus.
Coe¬
nam
interim
parare
iubeas
Assiduam
atque
Va¬
nam.
Primò,
nos
ad
Principis
Palatium
transibi¬
mus,
aedificium
vt
videamus.
Eius
Aulam
nec
alterius
ego
nunquam
ingressus
sum.
Filius
tamen
ad
eam
anhelat.
DE.
Sine
precor.
Numquid
Adamus
primus
rusticus
etiam
nobilis
fuit?
T.
Hic
ad
publica
loca
ciuitatis
conferemus
nos
quae
s
4