310
ARTIF.
CHYMIST.
conuenit.
In
ignominiam
&
confusionem
il¬
lorum,
qui
me
persequuntur
veniam
citò.
Sis
constans
animo.
Nec
ea
quae
tibi
responden¬
da
sunt
mundi
Sophistis
cures.
Ego
suppedi¬
tabo
quae
loquaris.
Statim
inde
silens
eua¬
nuit.
Ego
verò
mox
à
somno
satis
leui
sum
expergefactus,
&
eam
sequi
summopere
cu¬
piens
lecto
prosilij,
sed
nusquam
apparuit
am¬
pliùs.
TI.
Somnijs
credendum
non
est
mi
fili;
SOL.
Non
illis
quae
postmodum
non
confirman¬
tur.
Sed
quum
Gymnasiarcho
coram
sisterem,
sensi
nescio
quid
flaminis
in
auribus
meis,
linguamque
meam
solui
nullo
conamine.
TI.
Si
hoc
Diuinum
sit
omen,
Deus
benedicat,
SOL.
Amen.
Gymnasiarchus,
Licentiatus,
Baculau¬
rius
&
Magister
artium.
GYMNASIARCHVS.
Adeste
Collegae
fratres,
opem
ferte,
con¬
siliumque
rebus
nostris
in
dubio
iam
versantib.
Animaduertistis
ad
ea
quae
puer
il¬
le
mecum
loquutus
est?
vobis
etiam
pręsen¬
tibus?
Malum
hoc
omen
futurum
nobis
ve¬
reor.
Non
potuit
aliàs
quàm
Diuino
prorsus
afflatus
numine,
puer
hic
vix
annorum
quin¬
decim,
ea
quae
captum
humanum
superant,
effutire,
vel
effari
potiùs.
Hoc
metuendum
est,
ne
ciues
inter,
qui
de
nobis
adhuc
benè
sen¬
tiunt,