PARS
TERTIA.
309
modo.
Contra,
tu
me
stultum
iudicas.
At
mi¬
hi
teipsum
vt
fatuum
prodis,
qui
alios
doce¬
re
Sapientiam
praesumis,
&
scopum
eius
i¬
gnorare,
finemque
non
erubescis.
GYM.
Abi
hinc
haeretice,
desideria
tua
satiatum
in
ali¬
os
quàm
in
me.
SOL.
Absit
à
me
procul
hae¬
resis
omnis,
integram
hanc
tibi
non
inuideo.
Sed
quia
tu
saccus
es
insatiabilis,
&
fundo
carens,
de
saturitate,
&
abstinentia
vera
ni¬
hil
audire
sustines.
Recedamus
hinc
Pater.
Nulla
hîc
Sapientia
quaerenda
est.
TIT.
Vbi
ergo
eam
addisces
fili?
Nullae
sunt
alię
Scho¬
lae
nobis.
SOL.
Huiusmodi
Scholis
non
in¬
digeo.
Docebit
me
sola
Veritas.
TI.
Vbinam
locorum
haec
reperitur?
SOL.
Non
est
mor¬
tua
Pater.
TIT.
Non,
sed
oppressa,
quibusuis
&
expulsa
locis.
SOL.
Emerget
vna
dierum,
eorum
periculo
maximo,
qui
detinent
eam
iniustè.
TI.
Iustus
interim
patitur.
SOL.
Ne¬
mo
iustus
nisi
Christus,
qui
tamen
passus
est,
quare
nos
omnes
iniusti
non
patiemur?
Au¬
di
Pater.
Hac
nocte
mihi
Veritas
astitit
&
ap¬
paruit
in
somno,
sub
specienitidissimę
Nym¬
phae
pulcherrimaeque,
sed
laceris,
candidis¬
simis
tamen
vestibus,
quae
loquutam
mecum,
haec
inquit.
Sollicite,
ne
cures
admodum
ab
hominibus
addiscere
Sapientiam.
Ego
te
do¬
cebo
Veritatem,
in
his
inferioribus
&
supe¬
rioribus
cognoscere.
Sed
multa
priùs
te
pati
u
3
conue¬