ARTIF.
CHYMIST.
314
in
te
manùs
coniecerit.
MAGI.
Adsum,
quid
vultis?
GV.
Nil
aliud
quàm
vt
nobiscum
ad
Ca¬
pitulum
redeas,
&
hac
de
re
consultemus
la¬
tiùs,
nobisque
dicas
quinam
agere
debeamus,
&
puer
saluus
mancat,
&
nos
honore
bonis
que
non
diminuti.
MAG.
Eamus.
Patrem
adibis
pueri
Gymnasiarche
solus,
&
simulabis
illi
te
plurimùm
addictum
fore.
Necnon
eius,
rerun¬
que
suarum,
&
familię
suae
salutem
optare.
Venis
seque
te
consultum
vt
illi
sit,
pueroque
suo,
quem
haeretica
multa
protulisse
finges.
Quęque
si
di
uulgarentur
à
puero,
nedum
apud
nostros,
verùm
etiam
apud
Euangelicos,
poena
capi¬
tis
punirentur.
Et
ne
Paretes
pro
filio
(quod
plerunque
fieri
solet)
patiantur,
optimum
te
co¬
gitasse
remedium,
quo
hoc
auerti
poterit:
vi¬
delicet,
puero
vestem
caputiatam
stultorum
instar
vt
fieri
iubeant,
clauamque.
Postmodùm
quicquid
simile
protulerit
in
vulgus,
annu¬
merabitur
eius
stultitiae:
sic
impunes
euadent
omnes,
impuneque
stultum
quaequae
loqui
li¬
cebit.
Palliare
noueris
ex
tua
Rhetorica
me¬
liùs,
ea
quae
iam
ex
tempore
protuli.
GV.
O¬
ptimum
hoc
est
consilium.
Quid
vobis
vide¬
tur
Licentiate
Baculaurieque?
LI.
&
BA.
Me¬
liùs
adduci
nil
potuit
vnquam.
dv.
Hac
no¬
cte
mecum
agam
priùs
&
mussitabo
qui
pos¬
sim
Rhetorico
modo
rem
ornare
subtilius;
ne
fucus
appareat.
Nobis
iam
quàm
antea
multò
charior