PARS
TERTIA.
319
tus
est.
OCE.
Quid
opus
fuit
ea
tam
secretò
vos
inter
tractari
solùm?
aliquid
latet,
quòd
mihi
celatum
velis.
TI.
Suspiciosa
mulier
es
tu
nimium.
OCEA.
An
quae
filium
concer¬
nunt,
tibi
mihique
non
sunt
aequaliter
com¬
munia?
TI.
Quid
ni?
OCEA.
Dic
ergo
quid
velit
iste.
TI.
Vis
dicam,
cogisnè
mulier?
Dis¬
suasit
mihi
puerum
literis
commattere.
OCE¬
ANI.
Qui
sic?
TI.
Ob
vacillans
&
inconstans
eius
ingenium.
OCEA.
Cui
praefici
suasit
igi¬
tur
artificio?
TIT.
Nulli,
hoc
ipsum
relinquit
nobis.
OCE.
Otiosum
tamen
viuere
hunc
non
licet.
TIT.
Rogemus
ambo
Deum,
vt
inspi¬
ret,
quid
cum
eo
nobis
agendum
sit.
Dormi¬
tùm
nos
conferamus
in
crastinum.
Titan,
Oceanitis,
Sollicitus
&
Sartor.
TITAN.
Qvid
Oceanitis
hac
nocte
habebas,
A
quod
in
somnio
dormiendum
inter,
murmurares?
OCEA.
Mulierem
ante
cubile
stantem,
aut
Virginem
cum
insonte
puero,
quae
me
sic
alloquuta
est,
videbam.
Oceani¬
tis,
inquit,
ne
contristeris,
si
filius
tuus
Solli¬
citus,
vt
hic
puer
vestiatur.
Erit
fatua
vestis.
ipse
verò
Sapiens.
Hęc
est
Voluntas
Dei,
qua
gloriam
suam
hominibus
in
hac
parte
notam
esse
vult.
Cui
sic
ego.
Fiat
Voluntas
Dei.
His