366
DE
PRAEPARATIONIBVS
De
Calcinatione
Salis
marini,
nel
fossilis.
Sal
quo
in
cibarijs
vtimur,
aut
ex
marinis
aquis,
aut
è
puteis
sub
terra
scaturienti¬
bus
coquitur,
esse
videtur
Alchali
naturae
primùm,
&
aquea
terra,
vel
Sulphur
aquem
potiùs.
Hoc
inter
alias
species
magis
notum
est,
quò
sit,
vt
ab
aliquibus
commune
dictum
sit.
Verùm
per
Sal
comune
chymicos
aliud
intelligere
puto,
quod
à
diuersis
eruitur
eo¬
dem
artificio.
Quicquid
sit
hoc
cibarium
Sal
nominabimus,
quod
mensae
primùm
appo¬
nitur.
Idipsum
in
ollis
terreis
non
vitreatis
positum,
vel
in
Aurifabrorum
vasis
fusorijs.
quae
tigilla
vulgariter
appellantur,
prunis
torrendum
est.
Aliqui
volunt
vt
in
eis
ad
i¬
gnitionem
vsque
maneant
citra
liquefactio¬
nem.
Ego
tamen
satis
iudicare
non
possum
cur
istam
prohibeant,
cùm
ad
eam
in
praepa¬
ratione
Salis
veniendum
esse
moneant.
Qua¬
propter
vt
à
iudiciosis
haec
opinio
sit
iudica¬
ta
viris,
ad
praeparationem
hanc
transire
mi¬
nimè
tedebit.
Sic
aiunt:
Sal
esse
praeparandum.
Postquam
ignitum
fuerit,
ac
vt
ferrum
can¬
duerit
in
igne
citra
tamen
liquefactionem
(à
qua
maximè
cauendum
esse
dicunt,
aliàs
destrueretur
praeparationis
opus)
eximen¬
dum