551
PRAEFATIO.
quinquaginta esse peregrinatum, vt
eruditorum hominum haberem no¬
titiam. Itaque rerum multarum, abditissi¬
marumque cognitionem mihi compa¬
raui: quàm quidem non ab eruditis so¬
lùm, verùm etiam à mulierculis, opifi¬
cibus, agricolisque haurire non dubita¬
ui. Ter enim in Orientem sum profe¬
ctus, aliasque mundi partes peragraui:
in quo illud pro certo affirmare pos¬
sum, me aliquo in loco vltra quinque
menses non mansisse. Hoc meum stu¬
dium ac desiderium non modò vni¬
uersales disciplinas, verum etiam singu¬
laria arcana experimentaque cognoscen¬
di, pręterquàm quòd, vt & in reliquis
naturale erat (omnes enim natura sci¬
re desiderant) ambitione quadam, glo¬
riaeque cupiditate sustentabatur, maxi¬
meque auebam ea nosse, quae alijs essent
ignota. Quo factum est, vt ne amicis¬
simis quidem (a deo tenax eram arca¬
norum) quę mihi essent comperta,
perire vellem. Semper enim dictita¬
bam, si arcana quae sunt, omnibus no¬
ta essent,