551
PRAEFATIO.
ta essent, arcana dici non posse, sed per
uulgata atque communia. Verùm enim¬
uero, quum iam annos Lxxxij, men¬
sesque 7. natus essem, versarerque Medio¬
lani, ibique opifex quidam calculo
ita affectus esset, vt duobus diebus
vrinam reddere nequiret, chirur¬
gus quidam, qui eum curabat, sci¬
ens, me ad eum morbum certa habe¬
re remedia, rogauit, vt aliquod reme¬
dium ei communicarem, vel medica¬
mentum ipsi praeberem, quo aegrum
eo morbo laborantem curare posset.
Ego verò cum hunc intelligerem, alio¬
rum inuentis velle sibi commodum,
laudemque comparare, quod petebat,
facere renui, sed si me ipse ad aegrotum
duceret, remedium aegroto, idque gra¬
tis, adhibiturum. Medicus verò, siue
quòd puderet ab alijs suae artis praesi¬
dium accipere (forte enim se id arcani
habere praedicauerat) siue quaestus
gratia, rem in alios duos dies produxit,
post quos tandem me ad aegrotum per¬
duxit. Cum autem peruenissem, iam
miser animam agebat: qui cum pau¬