551
PRAEFATIO.
lùm sublatis oculis me esset miserabi¬
liter intuitus, vitam cum morte commu¬
tauit. Qua de causa ita perturbatus,
tantaque miseratione affectus fui, vt mo¬
ri & ipse cuperem, praesertim cum vi¬
derim mea ambitione, gloriaque inani
effectum esse, quo minus bonus ille vir
meis remedijs subleuaretur, quae De¬
us & pater ille clementissi nus mecum
communicauerat. Et quidem tantum in
me animi mei dolor potuit, vt iam in
oculis hominum viuere non cuperem
sed vitam solitariam agere. Verùm
cum ita me comparatum esse scirem, vt
in coenobijs inter monachos me for¬
tiores, viuere non possem, locum quen¬
dam à ciuitate remotum mihi compa¬
raui, vbi & agellum habeo ad vitan¬
dum otium, & aliquot libros: ibique vi¬
tam ago, meo iudicio monasticam &
religiosam, cum vnico famulo, quo
tor, cùm ad alia mihi necessaria, tum
ad victum non mendicandum nobis
sed pecunia comparandum. Quoniam
autem eius aegroti, cuius mortis pro¬
pemo¬