QVARTVS.
209
Medullae
panis
sing.
q.
s.
est.
Mellis
non
despumati,
non
ita
parum
Misceantur
&
tandiu
coquantur,
in
satis
co¬
piosa
aqua,
donec
ea
tactui
appareat
mollis¬
sima,
deinde
auferatur
ab
igne,
atque
in
vas
angusti
oris
essundatur,
vt
fumum,
tanquam
ex
vaporario,
facies
in
eum
prona,
ad
sudo¬
rem
vsque
recipiat.
Quando
autem
probè
su¬
daueris;
sumito
medullam
panis,
in
praedicta
aqua,
sed
prius
colata,
imbutam,
cum
qua
fa¬
ciem,
&
partes
omnes,
eô
nedicamine
illi¬
tas,
confricato
leuiter:
quoniam
cutis
illa
no¬
ua
admodum
subtilis
est.
Quum
verò
facies
à
praedicto
vnguento
purgata
fuerit,
subitò
aqua
simplici
lauetur,
&
siccetur,
ac
rursus
lauetur
aqua
aliqua
distillata,
in
qua
nihil
e¬
rodens
sit,
quater
aut
sexies.
Quod
si
fortè
fortuna
aliquid
vnguenti
esset
relictum
in
fa¬
cie,
vel
in
alijs
partibus,
partes,
supra
dictâ
medulla
panis
fricentur,
aut
panno
aliquò
linteo,
in
aqua
distillata
immerso,
&
sic
vide¬
bis
primam
cutem
asperam,
&
crassam,
esse
mutatam;
&
nouam,
id
est,
pulcherrimam
&
tenuem
reductam.
Verùm
cauendum,
ne
quis
antè
dies
octo
exeat,
neque
in
aere
degat,
neque
etiam
ad
ignem
accedat,
ne
cutis
admodum
subtilis
comburatur,
vel
corrumpatur:
Oleum
ad
Faciei
naturalem,
sed
nimium
rubo¬
dem
diluendum,
experimento
comprobatum.
o