312
LIBER
per
quod
metalla
fundi
possint,
relinquatur,
Si
vero
numismata
plura
duobus
fuerint,
sui
sint
singulis
canales,
qui
ab
ore,
sine
me¬
dio
canaliculo,
metallum,
ad
singula
numis¬
mata
deferant.
Nam
illud
cauendum
est,
ne
à
numismate
in
aliud
numisma
metallum
transeat.
Quibus
factis,
sumito
praedictę
ter¬
rae,
optimae
cribratę
quantum
volueris,
po¬
natur
in
catinum
maximum,
superinfunden¬
do
sensim
aquam
magistram,
donec
tantùm
humescat,
vt
inter
manus
compressa,
mini¬
mè
adhaereat,
sed
siccae
farinae
instar,
pugno
compresse,
remaneat.
Hanc
in
hunc
modum
subactam,
super
numisma,
in
ipsis
typis
po¬
natur,
comprimendo
optimè
digitorum
par¬
te
carnosa:
deinde
manibus,
id
quod
melius
fiet,
si
alteram
quoque
tabulam
superimpo¬
nas:
deinde
instrumento
aliquo
scindente,
&
regula,
terra
circa
formam
adhaerens,
&
redundans,
aequaliter,
diligenterque
aufera¬
tur.
Quo
facto,
pannus
è
lana
superponen¬
dus:
deinde
tabula,
&
sic
strictè
ambabus
manibus
typi
inuertendi:
deinde
ablata
ta¬
bula
superiore,
si
quid
adhaeserit,
pede
lepo¬
rino,
probè
&
leuiter
eximendum.
Pòst,
alte¬
ra
formae
pars
sumenda,
atque
eadem
terraim,
plenda,
comprimenda
optimè,
vt
prius,
fer¬
roque
ad
aequalitatem
reducenda.
Deinde
fer¬
ri
acumine,
superior
formae
pars,
parum
at¬
tollatur,
manibusque
dextrè
auferatur,
ita,
vt
numisma