93
27
AD AVBERTVM.
ferant, quòd ratione absolutae coctio¬
nis & terminatae, alba non attigerint
perfectionis vltimum gradum: quo¬
rum tamen omnium vna & eadem est
definitio. Sed vt suam melius compro¬
bet Aubertus opinionem, quaecunque
essentialem habent formam, quam sin¬
gula metalla habere certum est, perfe¬
cta necessariò esse scribit: piamque &
rerum parentem naturam in suo ob¬
eundo munere haud quaquam cessare
vel quiescere, nisi impediatur dum sco¬
pum sibi propositum attigerit. Addit,
materiam ex qua naturale fit aliquid, &
circà quam versatur natura, tantisper¬
moueri dum essentialem suam sit asse¬
cuta formam. Ex his omnibus tandem
coucludit metalla rectè in perfecta &
imperfecta diuidi non posse, neque
aurum aliis praestantius ac perfectius,
etsi splendidius & temperatius, vllo mo¬
do dici debere: quae omnia tanquam
manca & futilia, nobis sunt confutan¬
da. Atque vt omnia debito ordine per¬
sequamur, aurum ipsum à veris Phi¬
losophis, perfectius caeteris metallis ac
praestantius & purius merito, dici, no¬