Hist.
li.
33
cap.
4.
56
RESPONSIO
nos
ostendimus:
ideò
ipsum
solum
per¬
fectum,
reliqua
verò
quae
sunt
in
motu
ad
formam
auri,
imperfecta
esse
con¬
clusimus:
quorum
tamen
perfectionem
ipsa
natura
semper
persequitur
in
suo
sinu,
vt
illa
tandem,
sed
longo
tempo¬
ris
protractu
in
aurum
conuertat.
Hoc
autem
possunt
metallici
effossores
testari,
qui
in
centum
pondo
plumbi,
reperiunt
aliquot
vncias
argenti
optimi,
quod
il¬
lis
pro
maximo
lucro
habetur.
Sed
&
in
fodinis
nonnullis
aeris,
inuenitur
quoque
aurum,
sic
&
in
argentifodinis:
quod
vbi
compererunt
istarum
rerum
periti,
vel
quoties
argentum
imperfectum
inue¬
niunt,
propter
indigestionem,
fodinas
occludere
consueuerunt,
consuluntque
vt
per
triginta
annos
aut
plures
ita
di¬
mittantur,
donec
fiat
perfecta
conco¬
ctio
à
calore
subterraneo.
Sic
etiam
scri¬
bit
Plinius,
in
auro
ipso
argentum
va¬
rio
pondere
inesse,
alibi
dena,
alibi
no¬
na,
alibi
octaua
parte.
In
vno
tantùm.
inquit
Gall.
metallo,
quod
vocant
Al¬
bicrarense,
vicesima
sexta
portio
inue¬
nitur,
ideò
caeteris
praeest,
quod
fit
se¬
cundum
minorem
aut
maiorem
natu¬
rae